రారా మా ఇంటిదాకా 7

telugu sex stories boothu kathalu రెండు రోజులు గడిచిపోయాయి.

సుజన తండ్రినీ, ఆమె ముగ్గురు అక్కయ్యలనూ బోల్తా కొట్టించి, తన ఫస్ట్ నైట్ ముచ్చట ఎలా తీర్చుకోవాలా అన్న విషయం తప్ప మరొకటి ఆలోచించలేకపోయాడు వంశీ.

చివరికి ఓ బ్రహ్మాండమైన ఐడియా తట్టిందతనికి. తన ఐడియా ఎక్కడయినా బెడిసికొడుతుందేమోనన్న అనుమానంతో దాన్ని అటూ ఇటూ తిప్పి ఆలోచించాడు. కానీ ఎక్కడా ఏ లొసుగులూ కనిపించలేదు. దాంతో ఇక ఆగలేకపోయాడు. ఆ రాత్రే తన పథకానని ఆచరణలో పెట్టాలనుకున్నాడు.

సైన్యం తను చేయబోయే అఫెన్స్ కు కోడ్ నేమ్ పెట్టుకున్నట్లు అతనూ తన పథకానికి ‘పూలపల్లకి’ అని నామకరణం చేశాడు.

ఆ ప్లాన్ ప్రకారం ఆరోజు రాత్రి తొమ్మిది గంటలకు తన తల్లి బర్త్ డే అని చెప్పి సత్యనారాయణరావు ఇంట్లో మత్తుమందు కలిపిన స్వీట్స్ ఇస్తాడు. అవి తినగానే అందరూ నిద్రలోకి జారుకుంటారు. నిద్రంటే అలాంటి యిలాంటి నిద్ర కాదు – కుంభకర్ణుడి నిద్ర.

అప్పుడు తన ఫస్ట్ నైట్ లాగించేయాలన్నది అతని ప్లాన్. ఈ ప్లాన్ కోసం అన్నీ ముందు జాగ్రత్తలు తీసుకున్నాడు. ఆ యింట్లో ఎవరికయినా షుగర్ కంప్లయింట్ వుందో లేదో కూడా కనుక్కొన్నాడు. అదృష్టం కొద్దీ ఎవరికీ చక్కెర వ్యాధి లేదు.

రాత్రికే తమ ఫస్ట్ నైట్ అనీ, తను ఇచ్చిన స్వీట్ తినవద్దని, తను రావడానికి వీలుగా దొడ్డి తలుపులు తీసి వుంచమనీ సుజనకు చెప్పాల్సిందే మిగిలి వుంది. ఈ ఇన్ ఫర్మేషన్ సుజనకి ఎలా పాస్ ఆన్ చేయాలో తెలియక తలపట్టుకున్నాడు.

ఉత్తరం రాసి పోస్టు చేసే టైమ్ లేదు. ఎవరయినా నమ్మకస్థుల చేత పంపించాలని సుజనకు ఓ చిన్న ఉత్తరం రాశాడు.

దాన్ని జేబులో పెట్టుకుని యింట్లోంచి బయటపడ్డాడు. అప్పుడు ఉదయం పదిగంటలయింది. నీరెండ లోకానికి వెచ్చటి రగ్గు కప్పుతున్నట్లుంది.

జనం అటూ యిటూ తిరుగుతూ హడావుడి పడిపోతున్నారు.

వంశీ ఊరి మొదట్లో వున్న నాడార్ అంగడికి వచ్చాడు. అక్కడ ఓ సిగరెట్ కొనుక్కుని వెలిగించి, బయటికొచ్చి నిలబడ్డాడు.

ఉత్తరాన్ని ఎవరయినా పిల్లలచేత పంపించాలని అనుకున్నాడు. కానీ అదంతా శ్రేయస్కరంగా అనిపించలేదు. డాబా మీదున్న సుజనను కలుసుకుని ఉత్తరం అందివ్వడం పిల్లలకు సాధ్యం కాదు.

మరిక ఏం చేయాలో అని ఆలోచిస్తుంటే అంగడికి వస్తున్న సుబ్బులు కనిపించింది.

ఆమెకి పాతికేళ్ళుంటాయి. ప్యాకెట్ లోని హల్వాలా ఉంటుంది. పెళ్ళయింది గానీ భర్తను వదిలేసింది. పెళ్ళి అయిన మొదట్లో ఓరోజు సాయంకాలం మల్లెపూల దండను జడలో జారవిడుచుకున్నట్లు పెట్టుకుంది. దీన్ని చూసి మొగుడు ఉగ్రుడయిపోయాడు.

“ఏమిటా పూలు పెట్టుకోవడం? ఇలాంటి వెధవ్వేషాలు సంసార స్త్రీలు చేయరు” అని కేకలేశాడు.

దీంతో ఆమెకి చిర్రెత్తుకొచ్చింది. “ఏమిట్రా కూశావ్! నేను సంసార స్త్రీని కానా? పూలు జారవిడుచుకోవడం అంత చేయరాని తప్పా? నువ్వు మాత్రం చొక్కా పై బటన్ పెట్టుకోకుండా వుంటావే. అది తప్పు కాదా? అలా చొక్కా బటన్ పెట్టుకోకుండా తిరగొద్దని నేనెప్పుడైనా అన్నానా?

అయినా తెలియకడుగుతాను – మొగుడయినంత మాత్రాన పూలు ఎలా పెట్టుకోవాలో అన్నది కూడా నువ్వే నిర్ణయించాలా? ఇలాంటివి నా దగ్గర కుదరదు. పుట్టింట్లో అయినా, మెట్టినింటిలో అయినా నాకాయకష్టం మీదే నేను బతికేది. మరి అలాంటప్పుడు నీ దగ్గర మాటలు పడుతూ నేనెందుకు యిక్కడుండాలి? ఇదిగో ఇప్పుడే వెళ్ళిపోతున్నాను” అని వచ్చేసింది.

పెళ్ళికి ముందునించీ పనిచేస్తున్న సత్యనారాయణరావు ఇంట్లోనే తిరిగి పనికి కుదిరింది. భర్తను వదిలేసినందుకు యెప్పుడూ ఆమె పశ్చాత్తాపం చెందలేదు. ఇలా మొగుడ్ని వదిలెయ్యడం ఎవరయినా ఏమైనా అన్నా సహించేది కాదు.

“మీవాళ్ళల్లో భర్తను వదిలేసినవాళ్ళు చాలా ఎక్కువే. అదే మా యిళ్ళలో అయితే ఆడవాళ్ళు యిలా చేయరు” అని రైతులు తమ స్త్రీలంతా పతివ్రతలన్న అర్ధం స్పురించేటట్లు మాట్లాడితే బెదిరిపోయేది కాదు.

“అవును – మీ స్త్రీలు మాలా మొగుడ్ని వదిలి వచ్చెయ్యరు. కారణం పతివ్రతలని కాదు – మరో దిక్కులేక. మాలా కాయకష్టం చేసి బతకలేరు గనుక. మొగుడు మనసు కష్టపడేటట్లు మాట్లాడినా నోరు విప్పరు. రోజూ తంతున్నా కాళ్ళు కదపరు” అని సూటిగా చెప్పేది.

ఆమె మాటల్లోని నిజం నషాళానికి అంటడం వల్ల పారబోయేదే తప్ప మాటలు వచ్చేవికావు రైతులకి.

అలాంటి సుబ్బులు చేత ఉత్తరం పంపడానికి ధైర్యం చాలక పోయింది వంశీకి. అందుకే అలా ఆమె వస్తున్నవేపు చూస్తూ నిలుచున్నాడు.

ఆమె అతని దగ్గరకొచ్చింది. “ఏమండీ పెళ్ళికొడుకుగారూ! ఇక్కడ నిలబడి మా సుజనమ్మ కోసం తపస్సు చేస్తున్నారా ఏమిటి” అని అడిగింది.

“తపస్సా అని చిన్నగా అడుగుతావేమిటి? దానికి రెండు మూడు విశేషణాలు కలిపితేగానీ నా అవస్థకి సరిపోదు” అన్నాడు వంశీ.

“మీకు చెడ్డ ఇబ్బందొచ్చి పడింది. పెళ్ళి జరిగీ ఆ ముచ్చట తీరలేదు పాపం. మా బాబుకి ఆ శాస్త్రాల జబ్బు ఎప్పుడు వదులుతుందో గానీ అందర్నీ ఇబ్బందుల్లో పెట్టేస్తున్నాడు. ఊరికి బయలుదేరాలన్నా పంచాంగాలన్నీ తిరగేస్తాడు. ఇంటికొచ్చిన చుట్టాల్ని కూడా వదలడు. వాళ్ళు బయలుదేరడం – టైమ్ బాగోలేదనో, పడమట చుక్క పొడిచిందనో – ఈయన నిలిపివేయడం జరుగుతూనే వుంటుంది.

ఇలా నాలుగయిదు రోజులు గడిస్తేగానీ ఆ చుట్టాలకు తిరిగి ఊరికెళ్ళే యోగం కుదరదు”

“ప్రయాణం అయితే వాయిదా వేసుకోవచ్చు. కానీ యిది ఫస్టునైటే”

“మా బాబుది మరీ చాదస్తంలెండి. భార్యా భర్తలు కలుసుకోవడానికి ముహూర్తాలూ, గర్భాదాన మంత్రాలూ ఎందుకు? ఇవన్నీ లేకుండా జంతువులు పిల్లల్ని కనడం లేదా ఏమిటి?”

“జంతువులకి యివన్నీ ఉండవు. ఈ కార్యక్రమమంతా వాటికి సీజనల్ బిజినెస్ కానీ మనుషులకు అలా కాదుగా అందుకే యివన్నీ పెట్టారని అంటుంటాడు మీ సత్యనారాయణబాబు”

“అంతేనంటారా? కానీ నాకు మాత్రం ఇవన్నీ శుద్ద దండుగనిపిస్తుంది. మా గంగాభవాని చెప్పినట్లు శోభనానికి ఇన్ని తంటాలు పడాలా!”

“గంగా భవానా! ఆమెవరు?” అతను ఎంతో ఆశ్చర్యపోతూ అడిగాడు.

“గంగా భవానీ!” అంటూ తెరలు తెరలుగా నవ్వి, కొంతసేపటికి తనను తాను కంట్రోల్ చేసుకుని “మా వాడపిల్లే – అదంతా ఓ తమాషా – చెబుతాను వినండి” అని ప్రారంభించింది.

“గంగా భవానీ అని మావాడలో ఓ పిల్ల వుండేది. గంధపు చెక్కలా మెరిసిపోయేది. ఎప్పుడూ పనీపాటా చేసుకునే వాళ్ళం గనుక మాకు ప్రపంచ జ్ఞానం ఎలా వుంటుంది? నిద్ర లేచింది మొదలు ఒకటే పని. పొద్దు గుంకేవరకు పనిచేసేవాళ్ళం గనుక రాత్రి కాగానే ముసుగు తన్ని పడుకుండిపోతాం.

ఎప్పుడైనా సినిమాకు వెళ్ళినా పేర్లు రాగానే నిద్రపోయి, శుభం అన్న అక్షరాలు వచ్చినప్పుడు ఎవరో తట్టి లేపితే లేస్తాం.

గంగాభవానీ అందరిలోకి మరీ అమాయకపు పిల్ల. ఒక్కర్తో కలిసేది కాదు. తన పని తప్ప మరొకటి పట్టదు. అమాయకత్వం ఆపిల్లకు ఆభరణంలా అమరింది.

ఇలాంటి గంగాభవానీకి పెళ్ళి కుదిరింది. పెళ్ళి కొడుకు ఏదో ఆఫీసులో అటెండర్. పిల్ల టౌన్ లో వుంటుంది కదా అని ఆమె తండ్రి అతనడిగిన అయిదువేలూ కట్నం కింద ఇచ్చాడు. పెళ్ళి చేసి ఇవ్వడానికి కూడా ఒప్పుకున్నాడు.

మావాడలో ఏ కార్యానికయినా తప్పక వుండేది రేడియో రేడియో అంటే బుల్లి రేడియో కాదు. ఇనుపగద్దల్లా వుండే లౌడ్ స్పీకర్లు పెట్టి పాటలు విన్పిస్తారే అలాంటిదన్న మాట.

ఇలాంటి రేడియో పెట్టి, రెండు మూడు సెట్ల సీరియల్ బల్బులు పెట్టి జామ్ జామ్ అని గంగాభవానీ పెళ్ళి చేశాడు ఆమె నాన్న.

పెళ్ళి కొడుకుదంతా తెచ్చి పెట్టుకున్న స్టయిల్ అని మాకర్ధమైంది. కుడిచేతికి వాచ్ కట్టాడు. తన పేరును పొడి అక్షరాల్లో చెక్కిన ఉంగరం వేసుకున్నాడు. కాళ్ళకు బూట్లు, కళ్ళకు సలువ కళ్ళద్దాలు టిప్ టాప్ గా వున్నాడు పెళ్ళికొడుకు.

టౌన్ లో వుంటున్నానన్న గొప్పలు, ఉద్యోగం చేస్తూ వున్నానన్న గర్వం ప్రతి కదలికలోనూ, మాటలాడే ప్రతి మాటలోనూ కనిపిస్తోంది.

పెళ్ళి అయిపోయిన రాత్రే శోభనం ఏర్పాటైంది. ఎందుకు ఏదో, ఏది ఎందుకో తెలియని గంగాభవానీ జరిగే తంతులన్నీ ఆశ్చర్యంగా చూస్తోందే తప్ప మరే భావాన్నీ బయట పెట్టలేకపోయింది.

ఆ కొత్త వ్యక్తితో ఇంట్లోకి ఎందుకు తోశారో అర్ధంకాక అమాయకంగా చూస్తూ ద్వారం దగ్గర నిలబడిపోయింది. ఓ మూలనున్న కిరోసిన్ దీపం రెక్కలు తెగి ఎగరలేని ఎర్రటి పురుగులా వుంది. నులక మంచం రాక్షసి సాలీడు అల్లిన గూడులా వుంది. దానిమీద పరిచిన రంగు రంగుల దుప్పటి అందంగా వుంది.

“నీకోసమే చూస్తున్నాను – రారా – అంత సిగ్గు పడతావేమిటి? అదే మా టౌన్ లో అయితే ఆడపిల్లలు ఇలా సిగ్గుపడరు తెలుసా?” అన్నాడతను టౌనంతా అతనిదే అయినట్టు.

ఆమె ఒకడుగు ముందుకేసింది.

‘పూలజడ అంతా ఓల్డ్ ఫ్యాషన్. ముందు అది విప్పేయ్’

ఆమె మంచం మీద కూర్చుని అతను చెప్పినట్టే పూలజడ విప్పేసింది.

‘ఇదే పెళ్ళికి నేను కొన్న వాచీ – సీకో – మీ వాడలో ఎవరూ ఇలాంటి వాచీ కట్టుకుని వుండరు – మద్రాసుకు మా ఫ్రెండ్ పోతుంటే డబ్బులిచ్చి తెప్పించాను అని వాచీ విప్పి చూపించాడు.

‘బూట్లు కూడా కొత్తవే లేసులు కూడా వున్నాయి’ అంటూ మూలపెట్టిన బూట్లు తెప్పించి చూపించాడు.

‘మా టౌన్ లో కాళ్ళకు బూట్లు లేకుంటే అసలు మతించరు. నీకూ ఓ జత కొనిస్తాలే’ అన్నాడు.

‘ఇంకెప్పుడూ అలా నడింపాపిట తీసుకోకు. సైడ్ పాపిటే తీసుకో’ అని ఓ అమూల్యమైన సూచన కూడా చేశాడు.

‘నేనెప్పుడూ లైఫ్ బాయ్ సోప్ వాడను. అంతా పియర్సే’ అంటూ ప్రారంభించి ‘ఇది సీజర్ సిగరెట్టు మా టౌన్ లో బాగా డబ్బున్న వాళ్ళే ఇది తాగుతారు’ అన్న దాకా చెప్పి ఆమెను వూదరగొట్టాడు.

ఇక ఆ తరువాత అసలు శోభనం ప్రారంభమైంది. మధ్యలో ‘నేను టౌన్ లో పుట్టి పెరిగి, ఉద్యోగం చేస్తున్నా నీలాంటి పల్లెటూరి పిల్లను ఎందుకు పెళ్ళి చేసుకున్నానో తెలుసా? కన్య కావాలని – టౌన్ లో అయితే దొరకరనుకో” అంటూ టౌన్ లో వున్న స్త్రీల జాతకాలన్నీ తెలిసినట్లు మాట్లాడాడు.

ఆ పిమ్మట అతను, ఆమె ఓ అరగంటసేపు పెనుగులాడారు. పడకటింట్లో తను ఏ ఆడపిల్లనయినా ఆకట్టుకుంటానని అతనికి ఓ గొప్ప భ్రమ వుండేది. తన చేయి తగిలితే ఏ ఆడపిల్లయినా ఐస్ అయిపోతుందని నమ్మకం. ఆమె కూడా అలానే మురిసి పోయుంటుందనీ, ఈ మాట ఆమె నోటంట వినాలని శోభనం ముగిశాక ‘ఎలా వుంది మన మొదటిరాత్రి?’ అని కళ్ళు తమాషాగా అటూ ఇటూ కదుపుతూ అడిగాడు.

అంతవరకు అతను చెప్పినవన్నీ ఆశ్చర్యంతో విన్న గంగాభవానీ ఆ ప్రశ్నకు జవాబు చెబుతూ – ‘ఇదేనా మొదటి రాత్రంటే. ఇదే శోభనం అయితే మా నాన్న నీకెందుకు అయిదువేలు ఇచ్చాడో నా కర్ధం కావడం లేదు. దీనికి ఒప్పుకున్నందుకు మా ఎదురింటి రమేష్ నా చేతిలో ఏభై రూపాయల నోటుంచాడు’ అంది.

“అంతే – తెల్లవారేసరికి అతను పారిపోయాడు. మళ్ళీ మా వాడకు వచ్చుంటే ఒట్టు” అని గంగాభవాని కథ చెప్పింది సుబ్బులు.

“మీగంగాభవానీ ఎవరోగానీ కట్నం తీసుకునే మగవాళ్ళని భలే దెబ్బ కొట్టింది. ఇంతకీ ఎక్కడికి బయల్దేరావ్?” వంశీ మామూలుగా అయితే ఇంకాస్త ఎంజాయ్ చేసుండేవాడేగాని ప్రస్తుతం అతనున్న పరిస్థితి వేరు. సుజనకు ఉత్తరం చేరవేయాలన్న తొందరలో ఉన్నాడు.

“సుజానమ్మకు తలనొప్పిగా వుంది. అమృతాంజనం బాటిల్ తెమ్మంటే ఇటొచ్చాను”

“సుజనకి తలనొప్పా?” కంగారుపడిపోయాడు.

“మరీ అంత తలనొప్పి కాహ్దులే రాత్రి సరిగా నిద్రపట్టక తలనొచ్చుతోందట. ఇప్పటికే లేటయింది వస్తానండీ” అని ఆమె కొట్టువైపు నడిచింది.

ఆమెతో ఉత్తరం పంపడం సేఫ్ అని వంశీకి తెలుసు. కానీ డైరక్టుగా అడగలేదు. అలా అని ఈ అవకాశాన్ని జారవిడుచుకోలేడు. ఏం చేయాలా అని ఆలోచిస్తూ అలానే నిలబడిపోయాడు.

సుబ్బులు అమృతాంజనం బాటిల్ కొని దుకాణం మెట్లు దిగుతోంది. ఆచేతిలోని ప్యాక్ ను చూడగానే అతని బుర్రలో ప్లాష్ వెలిగింది.

తన తెలివితేటలకి తనే అబ్బుర పడిపోతూ – “ఏదీ ఆ బాటిల్ ఒకసారి ఇవ్వు” అని సుబ్బుల్ని అడిగాడు.

ఎక్స్ ఫైర్డ్ డేటూ, రేటూ చూస్తూ ఆమె గమనించకుండా ప్యాక్ మూత తీశాడు. మందు ఎలా వాడాలో ముద్రించి వున్న కాగితాన్ని అందులోంచి తీసి, దాని స్థానే తను రాసిన ఉత్తరాన్ని పెట్టాడు. తిరిగి మూత పెట్టేసి, “అన్నీ కరెక్ట్ గానే వున్నాయి గానీ, లోపల మందు ఎలా వాడాలో తెలుస్తుంది చదువుకోమను” అని దాన్ని ఇచ్చాడు.

“అలానే”

తన ఆపరేషన్ మొదటి ఘట్టం పూర్తయిందని మురిసిపోయాడు. ఇక చేయాల్సిన పనులు రెండున్నాయి. ఇవి రెండూ ముగించేస్తే ‘పూలపల్లకి’ గ్రాండ్ సక్సెస్. ఈ రాత్రే తమకు మొదటిరాత్రవుతుంది. నిజానికి దీనికి మొదటిరాత్రి అని పెట్టినవాడు మహామేధావి అనిపించింది.

ఆ హుషారులో మిగిలిన పనులు పూర్తి చేయడానికి టౌన్ బయల్దేరాడు.

బస్సు దిగగానే ఆటో వేసుకుని తన మిత్రుడి మెడికల్ షాప్ కి వెళ్ళాడు. అతన్ని చూడగానే మిత్రుడు సాదరంగా ఆహ్వానించాడు.

మరిన్ని 2018 కొత్త కథలు

గెలుపుకోసం

చదరంగం

ఓ అందమైన లలిత మాలతిల కథ

జన్మనిచ్చిన తల్లి కోసం ప్రయాణం

సునీత- నా కలల రాణి 

నా ముగ్గురు పెళ్లాలు  

ఒక కుటుంబం

ఒక్కసారి అలుసిస్తే!?  

మంత్రాలు – చింతకాయలు

రెచ్చిపోయిన అమ్మాయిలు

అమ్మ-నీ పొదుగు   

కలసి వచ్చిన అదృష్టం

ఫ్యామిలీ కథ చిత్రం 

శృంగార మధనం: సంజయ్

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *